MAĞARA’YA GELEN ERMENİ-4 

    10 Mart 1920 Çarşamba günü Mağara nahiye merkezi ile 3 Temmuz 1920 Cumartesi günü kuzey doğusunda bulunan Şar köyü Ermenilerden temizlendikten sonra sıra Hacın’ın kurtarılmasına gelmişti.(1) Çevredeki Türk çeteleri ve Kuvayı Milliye ile Şar’dan dönen kırk kişiden oluşan Höketçe çetesi de Hacın’a yöneldi. Haçın çarpışmalarının tamamına katıldılar. Bu gruptan sekiz kişi Hacın’ın  Maşat bölgesinde mevzilendi. Geri kalan otuz iki kişi değişik bölgelerde görev aldılar ve üzerlerine düşen görevleri eksiksiz yerine getirdiler. Bu kırk kişiden başka çetelere iaşe temini ve taşıma işlerinde görev alanlar vardı. Bunlar diğerlerine göre yaşlarının küçüklüğünden dolayı cephe gerisinde görevlendirilmişlerdi. Bunlardan birinin adı Dıbız Ahmet idi.

    Tufanbeyli yöresinde Dıbız kelimesi soğan bitkisinin ortasından çıkan ve tohum veren dal için kullanılır. Ömer dede ile Mercan ninenin 1314 (1898) yılında doğan büyük oğlu Ahmet’in de lakabı. Soyadı Kanunu’nun kabulünden önce bu yörede herkesin bir lakabı vardı. Bu kanun kabul edildikten sonra Ahmet emmi Sezgin soyadını aldı. Kardeşleri Mehmet,Süleyman,Ali ve Emine ile birlikte yedi kişiden oluşan fukara bir ailenin büyük çocuğuydu. Çocukluk ve gençlik yılları fakirlik içinde geçmiş. Günlerini bazen tamamı üç-dört olan koyunlarını güderek, bazen de ağalarla çevredeki Ermenilerin çiftliklerinde ırgatlık yaparak geçiriyordu.

    Haçın ile Şar köyündeki Ermeniler isyan edip çarpışmalar başlayınca Dıbız Ahmet de bu çarpışmalara katılmak istedi. Elinde silah adına bir şeyi yoktu. Silah alacak parası da yoktu. On yedi yaşında olduğundan büyüklerinin sözlerine karşı söz hakkı da yoktu. Gençlerin büyüklerinin yanında direnmesi ayıptı. Büyükleri Ahmet’e çetelere erzak taşıma görevi verdiler. Dıbız Ahmet hem Şar,hem de Haçın savaşlarında hep bu görevi yaptı. 

    23 Eylül 1920 Perşembeyi Cuma ya bağlayan geceye kadar…